Ασφαλέστερο διαδίκτυο για τα παιδιά

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πότεινε ένα νέο πρόγραμμα, το «Ασφαλέστερο Διαδίκτυο», ώστε να ενισχύσει την ασφάλεια των παιδιών στο διαδικτυακό περιβάλλον. Σύμφωνα με το νέο πρόγραμμα, που καλύπτει πρόσφατες υπηρεσίες επικοινωνιών από το Web 2.0, όπως η κοινωνική δικτύωση, θα καταπολεμηθούν όχι μόνο το παράνομο περιεχόμενο αλλά και οι επιβλαβείς συμπεριφορές όπως η ηθική παρενόχληση και εκμετάλλευση. Με προϋπολογισμό 55 εκατομμυρίων ευρώ, το πρόγραμμα αξιοποιεί περαιτέρω το επιτυχές πρόγραμμα για Ασφαλέστερο Διαδίκτυο που ξεκίνησε το 2005 και καλύπτει το χρονικό διάστημα από το 2009 έως το 2013. «Το "Ασφαλέστερο Διαδίκτυο" αποτελεί εύστοχο παράδειγμα ευρωπαϊκού προγράμματος με άμεσες επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή των πολιτών. Καθώς όλο και περισσότερα παιδιά και έφηβοι χρησιμοποιούν διαδικτυακές τεχνολογίες στο σπίτι ή στο σχολείο, τα ίδια, οι γονείς και εμείς οι δάσκαλοι πρέπει να ενημερωθούν για τις ευκαιρίες και τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν», δήλωσε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο. «Με το νέο πρόγραμμα για Ασφαλέστερο Διαδίκτυο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιθυμεί να συνεχίσει τις προσπάθειές της για τη δημιουργία ασφαλέστερου διαδικτυακού περιβάλλοντος για τα παιδιά μας μέσω της προώθησης αυτορρυθμιστικών πρωτοβουλιών και μεγαλύτερης ευαισθητοποίησης της κοινωνίας. Στις περιπτώσεις που υφίσταται παράνομο περιεχόμενο στο διαδίκτυο, θα εξασφαλιστεί ταχεία και αποφασιστική δράση των δημόσιων αρχών μέσω ενισχυμένων συστημάτων υποβολής καταγγελιών.» «Η ΕΕ έχει συμβάλει ιδιαίτερα στην μετατροπή του διαδικτύου σε ένα ασφαλέστερο χώρο για τα παιδιά, η εργασία όμως αυτή δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί», πρόσθεσε η κ. Βίβιαν Ρέντινγκ, Επίτροπος της ΕΕ, αρμόδια σε θέματα Κοινωνίας των Πληροφοριών και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας. «Αντίθετα, γίνεται επιτακτικότερη η ανάγκη για δράση, επειδή πρέπει να αντιμετωπιστούν νέες χρήσεις της τεχνολογίας. Είμαι πεπεισμένη ότι το νέο πρόγραμμα "Ασφαλέστερο Διαδίκτυο" θα καταστήσει την Ευρώπη υπόδειγμα όσον αφορά την προστασία των ανηλίκων από τις καταχρήσεις στο χώρο του διαδικτύου και της κινητής τηλεφωνίας».

Επιδράσεις διαδικτύου στος νέους

Ζούμε την εποχή των ταχυτήτων και των νέων τεχνολογιών που εξελίσσονται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Μία ταχέως εξελισσόμενη μορφή τεχνολογίας είναι,όπως αναφέραμε και η χρήση του διαδικτύου. Είναι γεγονός ότι μέσω του διαδικτύου, μπορεί κανείς να εξυπηρετηθεί, να ψυχαγωγηθεί, να βρει σημαντικές πληροφορίες, να πραγματοποιήσει συναλλαγές, να προμηθευτεί αγαθά, να του προσφερθούν υπηρεσίες υψηλών προδιαγραφών και όλα αυτά εξοικονομώντας άπειρο πολύτιμο χρόνο. Η χρήση του διαδικτύου δίνει τη δυνατότητα σε ομάδες ανθρώπων που αδυνατούν να μετακινηθούν, να πραγματοποιήσουν από το σπίτι πολλές από τις εργασίες τους, διευκολύνοντας έτσι τον τρόπο διαβίωσης τους.
Ωστόσο κάθε επίτευγμα, κάθε εξέλιξη, εκτός από τις θετικές επιδράσεις για τη ζωή του ανθρώπου, πάντα συνοδεύεται και με κάποιες αρνητικές, αν χρησιμοποιηθεί αλόγιστα και για λάθους σκοπούς. Μία ιδιαίτερα ευπαθής ομάδα, όσον αφορά την υπέρ του επιτρεπόμενου ορίου, χρήση του διαδικτύου είναι τα παιδιά και οι έφηβοι.
Η γνωριμία με το διαδίκτυο ξεκινάει από την ανάγκη των νέων για μάθηση, εκπαίδευση, ψυχαγωγία ακόμα και περιέργεια μερικές φορές. Βέβαια η γνωριμία αυτή κάποιες φορές καταλήγει να γίνει εξάρτηση, όταν ο χρήστης περνά στην αντίπερα όχθη, δηλαδή την υπερβολική απασχόληση στο διαδίκτυο, με τα να επηρεάζει την καθημερινότητα του ατόμου, μειώνοντας την σχολική του επίδοση, δημιουργώντας κενά στα μαθήματα λόγω απουσιών, παραμελώντας την υγεία του και την φυσική του κατάσταση. Επίσης, περιορίζει τις δραστηριότητες και τα χόμπι του, απομακρύνεται από την οικογένεια και τους φίλους του και αρχίζει να έχει σωματικά συμπτώματα κούρασης, όπως πονοκεφάλους, κουρασμένα μάτια και πολύ σπανιότερα σπασμούς.
Η χρήση του διαδικτύου μπορεί να καταλήξει και στο φαινόμενο του εθισμού. Ο εθισμένος παρουσιάζει μία ιδιαίτερα αρνητική συμπεριφορά τόσο απέναντι στο οικογενειακό και φιλικό του περιβάλλον, όσο και στον εαυτό του, με το να: εκφράζεται βίαια με τους γονείς και τους φίλους, να στερείται ύπνου, φαγητού και νερού, να εξαφανίζεται για ώρες από το σπίτι, να διακόπτει το σχολείο, να παραμελεί τον εαυτό του και φυσικά να μην σκέφτεται επ’ ουδενί τον περιορισμό της χρήσης, αφού δεν είναι σε θέση να συνειδητοποιήσει την κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Ευτυχώς όμως το φαινόμενο του εθισμού, είναι κάτι που μπορεί να αντιμετωπιστεί, αν οι γονείς του νέου που αντιμετωπίζει το πρόβλημα ζητήσουν έγκαιρα βοήθεια και απευθυνθούν σε κάποιον ειδικό. Ο χρήστης του διαδικτύου, πρέπει να προσπαθήσει να βάλει όρια, να μην εμπιστεύεται οποιαδήποτε πληροφορία ή δραστηριότητα του διαδικτύου και φυσικά να μην ανέχεται οποιαδήποτε προσβλητικό μήνυμα. Αντίθετα πρέπει να ενημερώνει απευθείας τους γονείς του και εκείνοι με τη σειρά τους να απευθύνονται στον κατάλληλο φορέα για την αντιμετώπιση τέτοιων προβλημάτων.
Από τη λήψη μέτρων για τον περιορισμό της αλόγιστης χρήσης του διαδικτύου, φυσικά δεν μπορούν να ξεφύγουν ούτε οι γονείς, οι οποίοι θα πρέπει να αφιερώνουν χρόνο και να απασχολούνται στο διαδίκτυο μαζί με τα παιδιά τους. Θα πρέπει να θέτουν κάποιο χρονικό όριο σχετικά με την καθημερινή ενασχόληση των παιδιών στο διαδίκτυο, ο οποίος δεν θα πρέπει να ξεπερνά κατά μέσω όσο τις 10 ώρες εβδομαδιαίως. Καλό θα ήταν ο Ηλεκτρονικός Υπολογιστής να μην βρίσκεται στο δωμάτιο του παιδιού, αλλά σε κοινό χώρο όπως το σαλόνι, το καθιστικό κ.α., ώστε το παιδί εκ των πραγμάτων να μην έχει άμεση πρόσβαση ανά πάσα στιγμή, αλλά μόνο όταν πραγματικά το χρειάζεται. Επίσης οι γονείς όπως και εμείς οι εκπαδευτικοί, θα πρέπει να ενημερώνουμε τα παιδιά τους, τόσο για το φαινόμενο του εθισμού, όσο και για το φαινόμενο της παρενόχλησης μέσω του διαδικτύου και φυσικά να χρησιμοποιούν ειδικά φίλτρα για να αποκλείονται οι επιβλαβείς ιστοσελίδες και να συμμετέχουν στις επιλογές των εφήβων. Αν όλα τα παραπάνω δεν ευοδώσουν, τότε γονείς μη διστάσετε να αναζητήστε βοήθεια από τους ειδικούς.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι προγονοί μας πορευόντουσαν στη ζωή, με γνώμονα τη φράση «παν μέτρον άριστον».

πως μπορούμε να συνδεθούμε στο internet.

Η σύνδεση μας με το διαδίκτυο, μπορεί να γίνει με τρεις τρόπους:
–Απ’ευθείας σύνδεση: μέσω LAN σε κάποιο Η/Υ που είναι συνδεδεμένος απ’ευθείας στο διαδίκτυο.
–Χρησιμοποιώντας κάποια εταιρία παροχής υπηρεσιών Internet (Internet providers).
􀁺Η σύνδεση πραγματοποιείται μέσω τη λεφωνικούδικτύου(dial up connection) και modem.
–Χρησιμοποιώντας κάποιο δίκτυο παροχής πληροφοριών που με την σειρά του είναι συνδεδεμένο με το διαδίκτυο.
–Κάρτες διαδικτύου. Ακόμα, απαραίτητη προυπόθεση είναι να έχουμε τα εξής:Έναν Η/Υ με σύγχρονα τεχνικά χαρακτηριστικά.
Κατάλληλα προγράμματα λογισμικού προκειμένου να γίνει χρήση
–των υπηρεσιών του διαδικτύου
–και της dial up σύνδεσης.
􀁺Modem
􀁺Τηλεφωνικήγραμμή

Αναζήτηση πληροφοριών στο διαδίκτυο

Από τους καλύτερους τρόπους αναζήτησης πληροφοριών στο διαδίκτυο είναι οι μηχανές αναζήτηση.Οι μηχανές αναζήτησης (search engines) λειτουργούν ως τεράστιες βάσεις δεδομένων οι οποίες αποθηκεύουν πληροφορίες για εκατομμύρια δικτυακούς τόπους.Μπορείτε να κάνετε αναζήτηση σε αυτές τις βάσεις, πληκτρολογώντας λέξεις-κλειδιά (keywords) οι οποίες περιγράφουν τις πληροφορίες που θέλετε να βρείτε. Η μηχανή αναζήτησης τότε θα βρει και θα ταξινομήσει τα αποτελέσματα ανάλογα με τη συνάφεια που έχουν με τις λέξεις-κλειδιά που ορίσατε.
Κάθε μηχανή αναζήτησης παρουσιάζει τα αποτελέσματα με διαφορετικό τρόπο. Ορισμένες «ζυγίζουν» τα αποτελέσματα για να δείξουν τη συνάφεια με τις λέξεις-κλειδιά, άλλες δείχνουν τις πρώτες προτάσεις του εγγράφου ή μια μικρή περίληψη, ενώ άλλες εμφανίζουν μόνο τον τίτλο του εγγράφου και τη διεύθυνση του (URL).
Στο διαδίκτυο υπάρχουν αρκετές δημοφιλείς μηχανές αναζήτησης με τις οποίες μπορείτε να ψάξετε για πληροφορίες σε διάφορες γλώσσες, όπως οι www.altavista.com, www.excite.com, www.lycos.com, www.webcrawler.com. Στη μηχανή αναζήτησης www.google.com μπορείτε να πληκτρολογήσετε και ελληνικά.

Η ιστορία του διαδιτύου

Οι πρώτες απόπειρες για την δημιουργία ενός διαδικτύου ξεκίνησαν στις ΗΠΑ κατά την διάρκεια του ψυχρού πολέμου. Η Ρωσία είχε ήδη στείλει στο διάστημα τον δορυφόρο Σπούτνικ 1 κάνοντας τους Αμερικανούς να φοβούνται όλο και περισσότερο για την ασφάλεια της χώρας τους. Θέλοντας λοιπόν να προστατευτούν απο μια πιθανή πυρηνική επίθεση των Ρώσων δημιούργησαν την υπηρεσία προηγμένων αμυντικών ερευνών ARPA(Advanced Research Project Agency) γνωστή ως DARPA(Defense Advanced Research Projects Agency) στις μέρες μας. Αποστολή της συγκεκριμένης υπηρεσίας ήταν να βοηθήσει τις στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ να αναπτυχθούν τεχνολογικά και να δημιουργηθεί ένα δίκτυο επικοινωνίας το οποίο θα μπορούσε να επιβιώσει μια ενδεχόμενη πυρηνική επίθεση.

Το αρχικό θεωρητικό υπόβαθρο δόθηκε από τον Τζ. Λικλάιντερ (J.C.R. Licklider) που ανέφερε σε συγγράμματά του το "γαλαξιακό δίκτυο". Η θεωρία αυτή υποστήριζε την ύπαρξη ενός δικτύου υπολογιστών που θα ήταν συνδεδεμένοι μεταξύ τους και θα μπορούσαν να ανταλλάσσουν γρήγορα πληροφορίες και προγράμματα. Το επόμενο θέμα που προέκυπτε ήταν ότι το δίκτυο αυτό θα έπρεπε να ήταν αποκεντρωμένο έτσι ώστε ακόμα κι αν κάποιος κόμβος του δεχόταν επίθεση να υπήρχε δίοδος επικοινωνίας για τους υπόλοιπους υπολογιστές. Τη λύση σε αυτό έδωσε ο Πολ Μπάραν (Paul Baran) με τον σχεδιασμό ενός κατανεμημένου δικτύου επικοινωνίας που χρησιμοποιούσε την ψηφιακή τεχνολογία. Πολύ σημαντικό ρόλο έπαιξε και η θεωρία ανταλλαγής πακέτων του Λέοναρντ Κλάινροκ (Leonard Kleinrock), που υποστήριζε ότι πακέτα πληροφοριών που θα περιείχαν την προέλευση και τον προορισμό τους μπορούσαν να σταλούν από έναν υπολογιστή σε έναν άλλο.

Στηριζόμενο λοιπόν σε αυτές τις τρεις θεωρίες δημιουργήθηκε το πρώτο είδος διαδικτύου γνωστο ως ARPANET. Εγκαταστάθηκε και λειτούργησε για πρώτη φορά το 1969 με 4 κόμβους μέσω των οποίων συνδέονται 4 μίνι υπολογιστές (mini computers 12k): του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στην Σάντα Μπάρμπαρα του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες, το SRI στο Στάνφορντ και το πανεπιστήμιο της Γιούτα. Η ταχύτητα του δικτύου έφθανε τα 50 kbps και έτσι επιτεύχθηκε η πρώτη dial up σύνδεση μέσω γραμμών τηλεφώνου. Μέχρι το 1972 οι συνδεδεμένοι στο ARPANET υπολογιστές έχουν φτάσει τους 23, οπότε και εφαρμόζεται για πρώτη φορά το σύστημα διαχείρισης ηλεκτρονικού ταχυδρομείου(e-mail).

Παράλληλα δημιουργήθηκαν και άλλα δίκτυα, που χρησιμοποιούσαν διαφορετικές μεθόδους και τεχνικές(όπως το x.25 και το UUCP) τα οποία συνδέονταν με το ARPANET. Το πρωτόκολλο που χρησιμοποιούσε το ARPANET ήταν το NCP (Network Control Protocol), το οποίο, όμως, είχε το μειονέκτημα ότι λειτουργούσε μόνο με συγκεκριμένους τύπους υπολογιστών. Έτσι, δημιουργήθηκε η ανάγκη στις αρχές του 1970 για ένα πρωτόκολλο που θα ένωνε όλα τα δίκτυα που είχαν δημιουργηθεί μέχρι τότε. Το 1974 λοιπόν, δημοσιεύεται η μελέτη των Βιντ Σερφ (Vint Cerf) και Μπομπ Κάαν (Bob Kahn) από την οποία προέκυψε το πρωτόκολλο TCP (Transmission Control Protocol) που αργότερα το 1978 έγινε TCP/IP, προστέθηκε δηλαδή το Internet Protocol (IP), και τελικά το 1983 έγινε το μοναδικό πρωτόκολλο που ακολουθούσε το ARPANET.

Το 1984 υλοποιείται το πρώτο DNS (Domain Name System) σύστημα στο οποίο καταγράφονται 1000 κεντρικοί κόμβοι και οι υπολογιστές του διαδικτύου πλέον αναγνωρίζονται απο διευθύνσεις κωδικοποιημένων αριθμών. Ένα ακόμα σημαντικό βήμα στην ανάπτυξη του Διαδικτύου έκανε το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών (National Science Foundation, NSF) των ΗΠΑ, το οποίο δημιούργησε την πρώτη διαδικτυακή πανεπιστημιακή ραχοκοκκαλιά (backbone), το NSFNet, το 1986. Ακολούθησε η ενσωμάτωση άλλων σημαντικών δικτύων, όπως το Usenet, το Fidonet και το Bitnet.

Ο όρος Διαδίκτυο/Ίντερνετ ξεκίνησε να χρησιμοποιείται ευρέως την εποχή που συνδέθηκε το APRANET με το NSFNet και Ίντερνετ σήμαινε οποιοδήποτε δίκτυο χρησιμοποιούσε TCP/IP. Η μεγάλη άνθιση του Διαδικτύου όμως, ξεκίνησε με την εφαρμογή της υπηρεσίας του Παγκόσμιου Ιστού από τον Τιμ Μπέρνερς-Λι στο ερευνητικό ίδρυμα CERN το 1989, ο οποίος είναι, στην ουσία, η πλατφόρμα, η οποία κάνει εύκολη την πρόσβαση στο Ίντερνετ, ακόμα και στη μορφή που το ξέρουμε εμείς σήμερα.

Τι είναι το διαδίκυο(internet)

Το διαδίκτυο, Internet στα αγγλικά, είναι το μεγαλύτερο δίκτυο υπολογιστών στον κόσμο. Οι υπολογιστές συνδέονται μεταξύ τους με τηλεφωνικές και άλλες γραμμές. Είναι δηλαδή ένα πλέγμα από εκατομμύρια διασυνδεδεμένους υπολογιστές, το οποίο εκτείνεται σχεδόν σε κάθε σημείο του πλανήτη και παρέχει τις υπηρεσίες του σε εκατομμύρια χρήστες, ανεξάρτητα από το χώρο και το χρόνο.
Το διαδίκτυο μάς δίνει τη δυνατότητα πρόσβασης σε νέα, πληροφορίες και βάσεις δεδομένων σε παγκόσμια κλίμακα. Επίσης, επιτρέπει τη χρήση πολλών και διαφορετικών εφαρμογών, που έχουν ως στόχο την επικοινωνία, όπως είναι το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (e-mail).Όσον αφορά σε επιχειρησιακές εφαρμογές το διαδίκτυο δίνει τη δυνατότητα για ηλεκτρονικό εμπόριο (e-commerce), εκπαίδευση και επιμόρφωση από απόσταση (e-learning & e-training), καθώς και εργασία από απόσταση, δηλαδή τηλε-εργασία (teleworking).